"Książe i księżniczka oraz drzewo"

Narrator -Drzewo(Akacja)niemy świadek zdarzeń wielu.
-Noc jeszcze była młoda i ciepła a gwiazdy ledwo zabłysły swym blaskiem na niebie.
-I wtedy pojawili się oni księżniczka(Czarodziejka) i książę (Wojownik nocy inaczej poetą zwany).
-Ona odezwała się do niego głosem pełnym równowagi skrywającym nutkę wyuzdania.
Księżniczka.
-Mój książę spójrz jak ta łuna na horyzoncie symbolizuje nam odchodzącą codzienność dnia,
ogrzanego wiosennym słońcem.
Narrator -Drzewo(Akacja)niemy świadek zdarzeń wielu.
- A on odpowiedział jej swym głosem pełnym pewności siebie i dystansu(raczej do samego siebie).
Książę
-Więc chodźmy rozgrzać serca do czerwoności tańcem zmysłów niech krew krąży szybciej i szybciej roznosząc tą energie w naszych spragnionych pieszczot ciałach.
Narrator -Drzewo(Akacja)niemy świadek zdarzeń wielu.
-Ona z entuzjazmem lekko zaskoczona odpowiedziała.
Księżniczka
-Niech magia tych chwil zbawi nasze dusze.
Narrator -Drzewo(Akacja)niemy świadek zdarzeń wielu.
-Puki noc młoda i ciepła oni tego pragną pomyślało drzewo.
Książę-Oto nasza hosanna miłości i pożądania w naszych ustach połączonych pocałunkiem.
Narrator -Drzewo(Akacja)niemy świadek zdarzeń wielu.
- I to książę pocałował księżniczkę i świat na chwile stał się rajem.
-Dla nich tylko niestety .
-A gdy noc zeszła się z dniem a woda z ogniem powstała para.
-Oto książę i księżniczka. Na jak długo to nie ważne bo nie liczy się długość trwania tylko jakość a drzewo wie o tym najlepiej.
21.01.2009r.